Jako i my odpuszczamy

[maly_kwiatek]

Gdyby odpuszczanie win było proste, to Jezus nie ująłby tego w modlitwie.
Nie jest tak,że modlitwa Ojcze nasz zawiera jakieś zakazy czy nakazy, jak chcieliby wrogowie Boga i Kościoła.

Tam jest zawierany każdego dnia zakład z Bogiem: Ojcze, będę się starał odpuszczać po 77 i więcej razy memu winowajcy, a Ty mi odpuść moje winy tak, jak ja to jemu uczyniłem. Chcę być wiernym uczniem Jezusa, dlatego staram się wybaczać wszystko i każdemu. Aby zasłużyć Ojcze, na Twoje Miłosierdzie.

Nic nie musisz synu, ja też nic nie muszę, jednak jeśli zawierasz ze mną każdego dnia taki zakład, to przyjmuję go i będę notował Twoje zwycięstwa, by oddać Tobie je w postaci wieńca zwycięzcy w drodze do Nieba.

Ja od lat pomagam ludziom spojrzeć na zdarzenia, w których poczuli się skrzywdzeni, w innym świetle, tak, by mogli przynajmniej starać się pojąć, dlaczego zostali tak potraktowani przez kogoś, mimo, że na to nie zasłużyli. Pomagam uświadomić sobie, jak działa trzymanie winowajcy za jego sumienie przez wiele lat, czasem całe swe życie.
Pokazuję, jak działa to na tego, który pilnuje cudzych win jak niepodległości.
To trudny proces, a rola terapeuty jest tylko wspierająca, bo akt wybaczenia należy do osoby zainteresowanej.

Na tamtym forum ludzie zainteresowali się metodą za 500 złotych, w której, jak zrozumieliśmy, terapeutka dokonuje wybaczenia w zastępstwie osoby skrzywdzonej. Ja wiem, że to tak nie może zadziałać, niemniej towarzystwo wolało zostać z tamtą panią, a mnie usunięto. Odszedłem bez zaciągania win na czyimkolwiek sumieniu. Oni są na takim etapie, że nie chcą podjąć wybaczenia samodzielnie. Muszą po prostu pracować.
Jeszcze raz powtórzę, do Nieba nie idzie się z pozaciąganymi winami, z zapiekłymi urazami, poczuciami winy lub krzywdy.To wszystko trzeba oczyścić, albo w czasie duchowo materialnego życia, albo w duchowym Czyśćcu.