Onanizm - grzech czy naturalna forma zaspokojenia?

[Sant]

Soter - cały czas popełniasz błąd podstawowy. Traktujesz biblię, troche tak jak muzułmanie Koran, tzn że już gotowa spadła z nieba. Co do opierania się o Pismo - tak naprawdę, to wcale się o niego nie opierasz , tylko na swojej wizji Pisma, co już w innym wątku ci ukazałem. Opierasz się na wybiórczym traktowaniem jej tekstu, bez znajomości całości Pism i ich kontekstu.
Onanizm bez wątpienia jest grzechem. I to poważnym. Miłość fizyczna polega głównie na dawaniu siebie drugiemu człowiekowi. W tym wypadku jest aktem czysto egoistycznym opartym na tezie o samowystarczalności. Pośrednio neguje Boga. Jest, jak inna nazwa mówi samogwałtem na własnym organiźmie. Samogwałt stanowi zagrożenie dla rozwoju osobowości człowieka, bo kieruje go ku sobie samemu i czyni niezdolnym do otwarcia się na innych. Jest to egocentryczne ukierunkowanie ludzkiej płciowości i utrwalenie własnego egoizmu. Zasadnicze zło moralne samogwałtu polega na tym, że człowiek świadomie nadużywa swojej energii seksualnej. Zamyka się w sobie i później ma trudności w nawiązaniu kontaktu duchowego z osobą płci odmiennej, w ramach sakramentalnego związku małżeńskiego. Samozadowolenie na tym odcinku życia stanowi istotną przeszkodę w dojrzewaniu osobowym, gdyż ogranicza miłość do innych ludzi i pogłębia fałszywe przeświadczenie o samowystarczalności.
Mamy tu jak widzisz wiele grzechów zwłaszcza ich matkę - pychę, czyli grzech pierworodny. Grzech z którego biorą sie pozostałe.
I już ostatnia rzecz- mam wrażenie że nie rozumiesz samej istoty grzechu, czyli zerwania więzi łączącej człowieka z Bogiem i człowieka z człowiekiem. Stąd nieporozumienia. I mówi o tym całe Pismo, począwszy od Ks. Rodzaju aż po Apokalipsę.